18 maart 2019

JE GEVOELIGHEID IS JE KRACHT

 

Al vanaf jongs af aan sprong ik in de bres voor anderen.

Het opnemen voor de zwakkere in de samenleving. Het meeleven met anderen. Hulp aanbieden op zorgvlak, financieel vlak, als luisterend oor.

Adviseren, motiveren, trekken aan dode paarden, ik deed het. Zowel voor familieleden, geliefden, collega’s, vrienden, klasgenoten en huisgenoten. Maar ik ging vol onderuit in deze valkuil.

 

Mijn empathisch vermogen ging over in medelijden met anderen.

En mijn gevoeligheid werd een last. En al mijn goed bedoelde hulp leidde tot niks.

 

Een typische eigenschap van gevoelige en empathische personen.

Ook herkenbaar voor jou? Ik wil graag een inzicht met je delen.

 

Wanneer het niet goed ging met een persoon in mijn directe omgeving, voelde ik mee, letterlijk.

Ik was na een gesprek met die ander moe en soms geïrriteerd of verdrietig. . Ik “klikte” mijzelf als het ware vast aan een ander tijdens dat gesprek. Mijn welbevinden ging afhangen van het welbevinden van die ander. Hierdoor verloor ik mijn kracht, mijn vitaliteit en mijn zelfbewustzijn.

 

Ik kon de gesprekken moeilijk van mij af zetten omdat ik op zoek ging naar oplossingen, voor de ander.

Doordat ik veel energie (aandacht, zorg, gedachten, luisterend oor) ging geven aan de ander verspilde ik een hoop energie.

Ik voelde mij schuldig wanneer ik er niet kon zijn voor de ander of wanneer ik het niet kon oplossen. Ik voelde mij verplicht om mee te denken en mee te leven met de ander. Ik voelde mij verantwoordelijk.

 

Juist wanneer je zeer begaan bent met de mensen om je heen vindt je het zeer moeilijk om het lijden in de wereld te aanschouwen. Zowel het lijden op wereldschaal, het lijden van dieren , het lijden van de natuur als het persoonlijk lijden van dierbaren om je heen.

Op privévlak grijpt het lijden je emotioneel aan. En juist hier is het ontzettend belangrijk dat je je eigen kracht terug neemt.

Je helpt een ander niet door jezelf klein te maken, terug te schakelen naar de energie van die ander op dat moment.

Doordat je je afstemt, je emotioneel verbind tijdens het tonen van je empathie, neem je een gedeelte van de last over.

En is de last niet verminderd maar gekopieerd. Dus eigenlijk verdubbeld!

 

Stop met het denken dat jezelf niet gelukkig, tevreden en blij mag zijn terwijl de ander lijdt.

 

“Ja maar….”hoor ik je denken…

 

Let er eens op of je met jouw investering in het probleem de oplossing dient of het probleem bevestigt en daarmee in stand houdt.

 

Werkelijk helpen betekent dat je je energie in dienst stelt van de OPLOSSING van het probleem, niet van het probleem zelf.

De sleutel is dat je jezelf groter maakt en niet kleiner in aanwezigheid van iemand die lijdt in jouw ogen. Hoe meer onafhankelijkheid en zelfbewustzijn jij uitstraalt hoe mee je kunt betekenen als voorbeeld voor de ander, zonder dat je “leeg loopt”.

Als je gaat mee lijden bevestig je het probleem

Als je bij jezelf blijft en niet mee gaat in de emoties van de ander, open je een ander perspectief.

Echt helpen zit em dus niet in oplossingen bedenken voor een ander en hun lasten innerlijk meedragen

Maar trouw zijn en blijven aan jezelf. Je eigenheid behouden. Met al je gevoeligheid waarnemen maar je niet laten beïnvloeden. Blijf bij jezelf.

Neem de verantwoordelijkheid om goed voor jezelf zorgen. En te luisteren naar wat je intuïtie je ingeeft.

Wordt zelfbewust.

En realiseer je dat je gevoeligheid je kracht is!